در خانه ی حسین عجب محشری بپاست

آمد ز صلب پاک حسین اوّلین علی

خورشید سجده کرده به پیشانیش مگر

دنیا گرفته است به نور جبین علی

لیلا علی اکبر خود را بغل گرفت

مادر نزاده است به عالم چنین علی

عطر عجیب فاطمه پر کرد مهد او

خوابیده روی شه پر روح الامین علی

هرکس که دید خاتم مُهر حسین گفت

دست خدا قلم زده روی نگین علی

نام خودش خودش به خودش داده گوییا

الله اکبر است دلاراترین علی

وقتی پدر بزرگ به رویش نگاه کرد

بنگر که آن علی شده مبهوت این علی

پیغمبری دوباره به دنیا نهاده پا

آری کپی برابر اصل است این علی

ارباب جان گرفتن حاجت مبارک است

از این به بعد نام همه مومنین علی

دِعبِل نشست و حضرت روح القدس سرود

پایان شعر فاطمه گفت آفرین علی

هذا من فضل ربّی

تقدیم به مادر سادات